دلم گرفته که امشب ستاره بشمارم

به آخرش نرسم هی دوباره بشمارم

ستاره می میرد یک رهایی آرام

اگر به نام تو این را اشاره بشمارم

تو خواستی همه ی شهر باخبر بشوند

و من حضور تو را استعاره بشمارم

اذان اذان به خودم ناگزیرتر بشوم

صلیب دست بگیرم مناره بشمارم

غزل بخندم و اندوه مثنوی بکشم

سپید پاره کنم چارپاره بشمارم

نیامدم که بخندم به روزهای قشنگ

که قسط بشمارم. که: اجاره بشمارم

رفیق دشنه به دست است شانه ام را نه

بازگشت به اشعار